گوهر خود را هویدا کن کمال این است بس

بنام او ...

هيچ بشري را نرسد که خدا رخصت ندهد ايمان آورد
خدا پليدي (کفر و جهالت) را براي مردم بي خرد (که عقل خود را به کار نمي بندند) مقرر مي دارد

قرآن - آیه ۱۰۰ - سوره یونس

ماجرای اسید پاشی استاد داریوش اقبالی (اکثر دوستان داریوشی آن را میدانند ولی بد نیست دیگران هم بدانند)

عزیزانی که می خواهند داستان کامل این ماجرا را بدانند می توانند به کتاب شکوفه ی سیاه که

نوشته شده خود مریم محمدی است مراجعه کنند

اسم : مریم محمدی با شوهری بنام سعید و چند بچه که گرفتار داریوش شد .

مریم دختری بود از خانواده ای با شرایط مالی زیر صفر که به اجبار با شوهرش ازدواج کرد

و ثمره ی زندگی اینها چند بچه و آخر جدایی ....

داستان از اینجا شروع شد که دوست قدیمی سعید به خانه آنها آمد وقتی بعد از

چند روز ماندن وقتی یک روز صبح از مریم و سعید خداحافظی کرد رو به سعید و مریم کرد و گفت

اگه چیزی لازم دارید واستون از شهرستان بفرستم مریم گفت اگه میشه چند تا نوار بفرست .

وقتی که مریم نوار ها را انداخت توی کاست و صدایی لرزان را شنید که می گفت

بوی گندم مال من هرچی که دارم مال تو ...

زندگیش بطور کلی عوض شد او به زحمت توانست داریوش رو از نزدیک ببیند و به او ابراز علاقه کرد 

ولی داریوش گفت من به کس دیگری علاقه دارم (گوگوش)

مریم به دلیل این عشق و مشکلات حاصل از آن از شوهرش جدا شد .ولی بعد داریوش به خاطر جدا شدنش با او دعوا کرد. حال مریم بیچاره دیگر بدبخت شده بود

تنها کاری که به ذهن وی رسید انتقامبود .!

بله مریم با برنامه ریزی اسید رو توی لیوان ریخت و وقتی داریوش در حین اجرای

آهنگ نفرین نامه بود که ریختگی اسید بر روی گوش و گردن داریوش فردایی تلخ برایش

رقم زده شد .

این ها مربوط به نوشته هایی مریم محمدی بود